ساخت ، صورتم را نيكو آفريد ، در مقابل عيب ديگران مرا زينت داد ، به اسلام هدايتم كرد و با برانگيختن من به مقام نبوت نعمتى بزرگ بر من بخشيد » . 356 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله وقتى به آينه نظر مىكرد مىگفت : الحمد للَّه الّذى أحسن خلقى و خلقى ، و زان منّى ما شان من غيرى . « ستايش خدايى راست كه آفرينشم را زيبا ، و اخلاقم را نيكو ساخت ، و مرا در برابر عيب ديگران زينت بخشيد » . دعاى آن حضرت وقتى كه بر مركب سوارى مىنشست 357 . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هنگام سفر كردن چون بر مركب سوارى خود مستقر مىشد ، سه بار « اللَّه اكبر » مىگفت ، سپس آيهء شريفهء : سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ ، وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ « 1 » را تلاوت مىكرد و مىگفت : اللّهمّ إنّا نسألك في سفرنا هذا البرّ و التّقوى ، و من العمل ما ترضى . اللّهمّ هوّن علينا سفرنا ، و اطو عنّا بعده . اللّهمّ أنت الصّاحب في السّفر ، و الخليفة في الاهل . اللّهمّ إنّى أعوذ بك من وعثاء السّفر ، و كآبة المنقلب ، و سوء المنظر في الاهل و المال . « خدايا ، ما در اين سفر از تو نيكى كردن و پرهيزگارى و نيز كارى را كه موجب خشنودى توست طلب مىكنيم . خدايا ، اين سفر را بر ما آسان گردان و دورى آن را بر ما نزديك ساز . خدايا ، تو در سفر يار ما ، و در خانواده جانشين ما هستى . خدايا ، از رنج و گرفتارى سفر ، و غم و غصهء بازگشت ، و ديدن بدى در بارهء اهل و مال به تو پناه مىبرم » . و چون از سفر بازمىگشت مىگفت : آئبون تائبون ، عابدون لربّنا حامدون . « در حالى كه به سوى پروردگارمان توبه و بازگشت كرده و پرستش او مىكنيم و

--> ( 1 ) زخرف / 13 و 14 : « سپاس خدايى راست كه اين حيوان را مسخّر ما گردانيد با اينكه ما طاقت مهار آن را نداشتيم ، و ما به سوى پروردگارمان بازمىگرديم » .